Η αρχική εικόνα του τροχαίου στον Φάρο Ψυχικού τροποποιημένη με Α.Ι.
Παλαιό και Νέο Ψυχικό χωρίζονται από τη Λεωφόρο Κηφισίας. Η μεγάλη διασταύρωση με την υπόγεια γέφυρα είναι γνωστή σε όλους ως «Φάρος Ψυχικού». Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν ότι η ονομασία δεν είναι συμβολική, αλλά προέρχεται από έναν πραγματικό φάρο που βρισκόταν κάποτε στο σημείο.
Στη συμβολή της Κηφισίας με την παλιά οδό Χαλανδρίου υπήρχε ένας φωτεινός φανοστάτης της ΕΛΠΑ, ο οποίος καθοδηγούσε τους οδηγούς σε μια από τις πιο επικίνδυνες διασταυρώσεις της εποχής. Η ιστορία του, όμως, έμελλε να τελειώσει απότομα το 1933, όταν καταστράφηκε ολοσχερώς σε ένα θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα, με θύμα έναν από τους γνωστότερους εφοπλιστές του Μεσοπολέμου.
Το δυστύχημα καλύφθηκε εκτενώς από τον Τύπο της εποχής και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες ειδήσεις των ημερών. Ο φάρος Ψυχικού δεν κατασκευάστηκε ποτέ ξανά, όμως το όνομά του παρέμεινε και έδωσε τη σημερινή ονομασία σε ολόκληρη την περιοχή.
Ο συγκεκριμένος φανοστάτης της ΕΛΠΑ βρισκόταν εκεί που σήμερα είναι η συμβολή της Κηφισίας με την 25ης Μαρτίου, πάνω από τη γέφυρα. Ήταν επί της ουσίας μία ψηλή στήλη με ένα φως που αναβόσβηνε, ώστε να είναι ορατή από τους οδηγούς των αυτοκινήτων. Έμοιαζε δε με τους, γνωστούς, σε όλους φάρους, οπότε κάπως έτσι απέκτησε και το συγκεκριμένο όνομα, που έμελλε να μείνει σε όλη την ευρύτερη περιοχή.
Το θανατηφόρο τροχαίο του 1933 που κατέστρεψε τον Φάρο
Ο Φάρος Ψυχικού βρισκόταν στη θέση του μέχρι και το βράδυ της 31ης Μαρτίου του 1933. Εκείνο το βράδυ όμως το σφοδρό τροχαίο που θα οδηγήσει στον θάνατο τον 34χρονο Αχιλλέα Μάντακα, θα τον γκρεμίσει.
Διαβάζουμε, λοιπόν, στις εφημερίδες της εποχής για το τροχαίο δυστύχημα. Στις 9:30 το βράδυ, το αυτοκίνητο μάρκας «Λασάλ» του Αχιλλέα Μάντακα, συγκρούσθηκε με τον φάρο «ακριβώς εις την διασταύρωσιν της οδού Κηφισίας προς την παλαιάν οδόν Χαλανδρίου (…) με αποτέλεσμα τον φόνον του οδηγού και σοβαρώτατον τραυματισμόν τριών φίλων του, οίτινες επέβαινον του αυτοκινήτου».
Το βράδυ του δυστυχήματος και οι περιγραφές του Τύπου
Το ακριβώς είχε συμβεί; Η παρέα των ανδρών είχε πάει το απόγευμα στην Αγία Παρασκευή, στο κέντρο «Καλυψώ». Έμειναν εκεί μέχρι και τις 9 και αποχώρησαν «διατελούντες εν κραιπάλη μέθης» όπως ανέφεραν οι εφημερίδες την επόμενη ημέρα.
Το αυτοκίνητο διέσχιζε την παλιά οδό Χαλανδρίου με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Φτάνοντας στη συμβολή με την Κηφισίας, υπήρχε μια επικίνδυνη στροφή που πιθανότατα ο μεθυσμένος οδηγός δεν είδε. Το αυτοκίνητο προσέκρουσε στον φάρο, τον διέλυσε κι εκείνο ανετράπη. Ο οδηγός πέθανε ακαριαία καθώς τον τραυμάτισε θανάσιμα το τιμόνι. Οι υπόλοιποι επιβαίνοντες τραυματίστηκαν.
Εκείνο που κάνει πάντως εντύπωση είναι ο τρόπος που περιέγραφαν τα γεγονότα οι εφημερίδες. Διαβάζουμε για παράδειγμα στην «Ακρόπολις» πως «ο οδηγών το αυτοκίνητον εξέπνευσε κατά την μεταφοράν, το δε πτώμα του, φρικωδώς παραμορφωμένον, μετεφέρθη, εις το ξενοδοχείον του»!
Πού βρίσκονται Παλαιό και Νέο Ψυχικό
Το Παλαιό Ψυχικό είναι από τα πιό παλιά οργανωμένα προάστια της Αθήνας και χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Δημιουργήθηκε από εύπορους ιδιώτες, οι οποίοι θέλησαν να φτιάξουν έναν οικισμό σύμφωνα με τα πλέον προχωρημένα οράματα της εποχής, μία πραγματική “κηπούπολη” σε συνδυασμό με τη ρυμοτομία της πρότυπης αγγλικής κηπούπολης.
Η κοινότητα Ψυχικού ορίζεται από τη λεωφόρο Κηφισίας, την οδό Μουσών προς την Αθήνα, τα Τουρκοβούνια προς το Γαλάτσι και το Κολέγιο Αθηνών προς τη μεριά της Φιλοθέης. Έχει έκταση περίπου 4.000 στρέμματα και πληθυσμό 11.000 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2001.
To Νέο Ψυχικό είναι συνοικισμός του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού στο Βόρειο Τομέα της Περιφέρειας Αττικής. Η έκτασή του ανέρχεται σε 1,2 χμ2, 170 μέτρα είναι το υψόμετρο της πόλης, ενώ βρίσκεται μεταξύ δύο μεγάλων αξόνων, την Λεωφόρο Μεσογείων και την Λεωφόρο Κηφισίας.
Η ευρύτερη ̟περιοχή άρχισε να κατοικείται και να κτίζεται κυρίως από Μικρασιάτες αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, το 1923 αλλά ως συγκροτημένος οικισμός, το Νέο Ψυχικό, εμφανίζεται για ̟πρώτη φορά στην α̟πογραφή του 1929. Επρόκειτο για δυο μικρές συνοικίες που αναπτύχθηκαν πέριξ του Αγίου Γεωργίου και της τότε μικρής εκκλησίας της Αγίας Σοφίας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 15.000 άτομα περίπου και αποτελεί τη πιό πυκνοκατοικημένη ενότητα του δήμου πιο πυκνοκατοικημένη ενότητα του Δήμου: 140 κάτοικοι/ εκτάριο, περίπου 5.000 νοικοκυριά, τα οποία κατοικούν σε πολυκατοικίες που δεν ξεπερνούν τους 4 ορόφους και σε 500 περίπου μονοκατοικίες.
Πρώτη δημοσίευση κειμένου στο Reader.gr στις 14/03/26
